25 Ağustos 2009 Salı

Deniyorum 1.2

Yumuşak bir el Aquillas Saralönde'nin yüzüne dokunduğunda, gözlerini açtı. Bu kez uyandığına emindi çünkü, hem ne zaman uykuya daldığını hem de uykuya dalmadan önce duyduğu şarkının güzelliğini hatırlıyordu. Eli hissettiğinde doğrulmaya çalıştı ve ne yazık ki bu, Aquillas'a omzundaki ağrıyı da gayet açık bir şekilde anımsattı.
Güneş doğmuştu belli ki, ışık elin sahibinin meçhul yüzüne vuruyor ve Aquillas'ın görmesini engelliyordu.
"Sonunda, aydınlıkla buluşabilmene sevindim..." dedi elin sahibi kadın. "Uzun zamandır gölgelerin içindeydin, bunu uyurken bile anlayabiliyordum. Çetin bir mücadele oldu senin için. İyi dayandın."
"Neredeyim?" diye sordu Aquillas.
"Burası Ostenlor." diye cevap verdi kadın. "Rüya Şehir der, İnsan ırkı."
"Peki ama ben buraya nasıl geldim?"
"Şehri çevreleyen ormanın kuzey kıyısında buldu seni gözcüler. 4 gün doğumu geçti buraya geldiğinden beri..."
"Adım, Synnorha. Güneş Elflerindenim. Seni iyileştirmeye gönüllü olan iki kişiden biriyim. Allain sana yeni ilaçlar yapıyor şu anda, çok geçmeden gelir."
Bir sessizlik oldu. Uzun bir sessizlik. Aquillas'ın zihni açılmaya başlamıştı. Holderun'u ve oradan ayrıldığı sabahı hatırlıyordu. Henüz ne için olduğunu ise anımsayamıyordu. Synnorha'ya baktı, kadının yüzünde gülümseme yoktu belki ama sarıya çalan ela gözlerinde açık bir şefkat okunuyordu.
"Teşekkür ederim... Benimle ilgilendiğin için. Ben, Aquillas, Holderun kasabasındanım. Ama ormanın kıyısına nasıl geldiğimi hatırlamıyorum."
"Bunu biz de bilmiyoruz Holderun'lu Aquillas. Üstelik Ostenlor Ormanı, Holderun'a 8 gün mesafede. Uzun bir yolun varmış öyle ise."
Başıyla odanın bir köşesini işaret etti Synnorha. "Burada Aquillas, eşyaların var. Gömleğin giyilmez şekilde parçalanmış. Ama çantanı açıp bakmadık. Belki de sen bakınca neden ormanın kıyısında olduğunu anımsarsın. Fakat bunun için zaman var. Şimdi dinlen, hedefin her ne ise, oraya varmak için biraz daha sabretmek zorundasın."
Gülümsedi Synnorha, arkasını döndü ve kapıdan çıktı. Aquillas bir süre kapıya bakakaldı...
Kadın haklıydı, ilk hedefi bu yataktan kalkabilmekti ve onun için bile sabretmek zorundaydı.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder